2018 : de teugels terug aanspannen...

Even terugblikken...

Mijn laatste blog dateert al van eind september. Hoe kon dit nu gebeuren? Eventjes terugkijken op de laatste maanden van 2017...

Andere keuzes gemaakt. That's it!

Professioneel hebben we een zeer druk jaar gehad. Gevimar kende een continue groei in klantenbestand en bracht een grote werkdruk met zich mee. De zoektocht naar bijkomend personeel om dit op te vangen werd pas begin december een succes. Maar bijkomstig personeel vraagt ook een aanpassingstijd. Klanten- en dossierkennis bouw je niet op in 1, 2, 3.

Daarnaast proberen we ook te evolueren door verder te digitaliseren en automatiseren, maar ook door op andere manieren klanten proberen te bereiken. Zo kwam ons eerste Forward evenement tot stand. Gezien de positieve reacties is dit zeker voor herhaling vatbaar.

Uiteraard willen we op dit elan verder gaan. Implementering van bijkomstige rapporteringsoftware, volledige update van de website (gezien de vele aangekondigde wetswijzigingen).

Een boeiend jaar dus, met dito vooruitzichten.

Teugels laten vieren.

Door deze professionele keuzes te maken, zag ik evenwel mijn private doelstellingen smelten als sneeuw door de zon.

De sportieve uitdagingen werden beperkt in aantal, de beurtkaart van de lokale fitness verdween op de achtergrond, de verloren kilo's van 2016 en eerste helft van 2017 kwamen terug...

De geleverde inspanningen gingen helaas verloren...

Herinneringen en vooruitzichten.

We laten de moed evenwel niet zakken en blikken in globaliteit tevreden terug op het voorbije jaar. Een jaar met onder andere:

* het weekendje Lanaken / Maastricht;
* het eerste communiefeest van Quinten;
* 25 km op 1 dag gelopen (19km Strong Viking + 6km Nightrun Ieper);
* de eerste stappen in de aanleg van een eigen moestuin;
* vele andere ...

Voor 2018 blikken we alvast vooruit met volgende persoonlijke hoogtepunten / doelstellingen:

* afstaan van de overtollige kilo's aan geïnteresseerden;
* officialiseren als orgaandonor (nu reeds bloed-, plasma- en stamceldonor);
* het eerste communiefeest van mijn petekindje Anaïs;
* KBC Spartacusrun (6 events - telkens op de maximale afstanden);
* verdere uitbouw en aanleg van de moestuin;
* vele andere...

Ik wens jullie allen een prettig eindejaar en een goed start van 2018.

Wat zijn jullie vooruitzichten voor 2018?

Groeten,
Gregory.

Instant happiness

Drukke werkweken en actieve weekends mogen geen excuus zijn om als (startend) blogger geen nieuwe posts te plaatsen.

Degene die mij een beetje kennen weet dat ik een hekel heb aan de uitdrukking "geen tijd". Tijd is immers het enige die voor iedereen gelijk is: 24 uren in een dag, 1.440 minuten of 86.400 seconden.

Hoe je deze beschikbare tijd invult is een kwestie van prioriteiten stellen. Wat je zelf het belangrijkste vindt of wat zeker moet gedaan worden, wordt meestal ook gedaan.

Nu geef ik dus voorrang aan het schrijven van een nieuwe post.

De voornaamste reden waarom ik deze blog immers startte was om tot rust te komen, de positieve kantjes van het leven beter waar te nemen en om jullie ervan te laten meegenieten.

Veel bloggers (o.a. Josie, Gerhilde) maken hiervan zelf een afzonderlijke rubriek "count your blessings". Hierbij een aantal van mijn kleine "instant happiness"-momenten van de laatste weken:

*/ de bezorgde smsjes, berichtjes op messenger van mijn lieve meid die uitzonderlijk de ochtendshift had waardoor ik onze grote vriend moest helpen bij het ochtendritueel van opstaan, badkamerbezoek, ontbijten, naar school brengen;

*/ de eerste oogst van mijn recent gestarte moestuin;

*/ de gevatte opmerkingen van Quinten (de verzekeraar die jammerde dat hij door de regen moest zonder paraplu kreeg een sneer van "je bent toch met de auto die vlak voor de deur staat!");

*/ een toertje mountainbike met mijn oudste zus in de regio van Wetteren, tussen de vele boomkwekerijen, die vele mooie uitzichten opleverde;

*/ het zien van een regenboog

*/ een bevestigingsmail binnenkrijgen van een nieuwe sportieve uitdaging (later meer hierover);

*/ een tevreden klant na een fiscale controle over haar dossier, die 's avonds nog een berichtje nalaat;

*/ goeie vrienden die na vele jaren toch nog in het huwelijksbootje stappen.

Dit laatste puntje dient trouwens nog plaats te vinden. Om 11h30 in het gemeentehuis, vanavond groot feest.

Wat waren jullie recentste gelukmomentjes? Let me know, en tot gauw!

Gregory.

De (winter)moestuin : een update

Een kleine maand terug zette ik de eerste stappen voor de aanleg van een (winter)moestuin. Zonder noemenswaardige ervaring hoop ik toch wat vruchten te plukken van mijn inspanningen hierin.

Van onze grote tuin werd ongeveer 50 vierkante meter voorzien om moestuin te worden. Ongeveer de helft hiervan werd reeds omgewoeld en aangeplant met winterprei,  bloemkool, savooikool, andijvie, veldsla en gewone sla. Met een bon van Aveve kregen we nog 6 kleine scheutjes spinazie die er nog net bij konden.

Met quasi 2 linkerhanden aan mijn lijf slaagde ik er niet in om de aangeplante prei voldoende te bedekken met een insectennet. Zoals de plantjes er momenteel uitzien vrees ik dat dit op een sisser zal uitdraaien. Volgend jaar zal ik alvast de plantjes anders positioneren, meer in lijn van de beschikbare formaten van het insectennet.

De andere groenten daarentegen doen hun uiterste best. De veldsla groeit sterk en de sla begint te kroppen. Ik ben al benieuwd naar het moment dat we deze kunnen proeven.

De bloemkolen hebben al een heuse groeispurt achter de rug en de savooikolen lijken hun voorbeeld te volgen. Helaas stelde ik eerder deze  week vast dat er kleine witte vliegjes op de plantjes zitten. De blaadjes zijn hierdoor geperforeerd. Een behandeling met "Naturen Aradigun", een biologische en plantaardige insecticide, dewelke een film legt op de aangetaste blaadjes zouden dit probleem moeten verhelpen. Duim je mee? Indien nodig mag ik de behandeling binnen 7 à 10 dagen eens herhalen.

De spinazie kreeg het in het begin zwaar te verduren. Zware regenval kort na het aanplanten, onze kat die een plantje uit de aarde krabde... Van de 6 blijven er dus nog 5 over. Gelukkig herpakken ze zich en beginnen ze toch ook wat te groeien.

Hopelijk beleven we nog wat droge dagen, waarbij ik de rest van de grond kan omwoelen. Dan kan ik alvast volgend jaar in het voorjaar andere soorten kweken.

Benieuwd naar het vervolg? Blijf de blog volgen. Tips en advies zijn uiteraard steeds welkom.

Groene vingers

In november 2014 kochten we ons huis aan de stadsrand van Wevelgem. Ondanks onze woning gelegen is in de nabijheid van de luchthaven en de straat een verbindingsweg is naar het centrum toe, wonen we er heel rustig.

Aan onze nestje grenst een tuin van ongeveer 4,5 meter breed en 50 meter diep. Nog voor de officiële akte kregen we van de vorige eigenaar de sleutels om de eerste dozen te verhuizen maar vooral om de wildgroei aan onkruid aan te pakken. Gemakshalve werd geopteerd om de tuin volledig om te spitten en helemaal van gras te voorzien.

Vorig jaar werden we de eentonigheid wat beu en beslisten we om halfweg het gazon een tuinhuis te plaatsen met een overdekt terras. Sedertdien kunnen we bij mooi weer gezellig buiten zitten.

Nu blijkt dat onze grote vriend Quinten nog meer dan genoeg speelgazon beschikbaar heeft, leek het me een aangewezen moment om terug te starten met een moestuin. Bij mijn vorige woning had ik dit immers ook.

Net voor het verlof werd reeds een kleine omheining gezet. Het daar achter liggende stuk werd (reeds gedeeltelijk) omgewoeld tot aarde. Dit weekend brachten we een bezoekje aan AVEVE en werden de eerste aanplantingen gedaan. Naast wat slasoorten (gewone sla en veldsla) werden wintergroenten (prei en bloemkolen) gezet.

Met mijn beperkte ervaring als "boer" hoop ik alsnog een succesje te boeken. Buiten bezig zijn, lekkere verse groenten,... en een vorm van onthaasten.

Vanaf volgend jaar zet ik - reeds wat vroeger in het jaar - meer verschillende soorten. In samenspraak met buurman Gino, die ook over groene vingers beschikt, kan een mooi assortimentje gemaakt worden.

Hebben jullie ook een moestuintje?